Problemy z kolanami cz2

Jak już wspomniałem w poprzednim artykule w każdym kolanie są dwie łąkotki. Są one elastyczne i maja kształt podkowy. Ich zadaniem jest amortyzacja wstrząsów, inaczej mówiąc pochłaniają one siłę, która działa na staw. Siła ta jest dość duża, bo podczas chodzenia równa się ona ośmiokrotnej naszej wadze. Łąkotka pochłania aż 40% obciążenia podczas chodzenia i aż, 75% gdy wchodzimy po schodach. Jeśli nie było by łąkotki lub by działała niewłaściwie to na kości działałaby bezpośredni bardzo duża siła i prowadziłaby ona do ich uszkodzenia. Jej uszkodzenie to najczęstszy uraz kolana. Najczęściej objawia się to dużym bólem lub przesunięciem fragmentu chrząstki, które jest widoczne. W tej sytuacja dochodzi także do zablokowania stawu. Do takiej sytuacji może dojść po gwałtownym skręcie kolana, nieco rzadziej po nagłym zgięciu czy tez wyprostowaniu nogi. W czasie uszkodzenia kolana łąkotka może się rozerwać lub pęknąć. Wtedy najlepszym ratunkiem jest zszycie jej poszczególnych fragmentów.<span> </span>Naszywa się też łatkę z kolagenu wokół pękniętej łękotki. Kolagen ten zawiera komórki macierzyste pacjenta, które podczas zabiegu są od niego pobierane. Zabieg nie jest długi i wykonuje się go przy użyciu endoskopu. Dzięki temu chorzy dość szybko wracają do sprawności. Co ciekawe jeszcze 30 lat temu uważano, że łąkotka jest zbędna w naszym kolanie. Jednak szybko okazało się, że jej brak prowadzi do zwyrodnienia stawu, jeśli tylko usuniemy 10% jej masy. Jeśli uraz był długo nieleczony lub też doszło do dużego jej uszkodzenia to łąkotkę można zastąpić implantem. Implant ten jest wsuwany poprzez artroskop. Jest to specjalne urządzenie, które poprzez niewielkie nacięcia w skórze pozwala zajrzeć do wnętrza stawu a nawet wprowadzić tam odpowiednio małe narzędzia. Wszczepiany fragment jest dopasowywany rozmiarem do ubytku, jaki powstał. W ciągu kilkunastu godzin od wszczepienia do implantu dochodzi krew a wraz z nią komórki wielopotencjalne. Komórki te mają taka właściwość, że potrafi zmienić się w komórki łąkotki. Po zabiegu szybko można rozpocząć rehabilitację. Po udanym przeszczepie implantu znika ból, jednak jeszcze większą zaleta jest to, że hamuje się proces zwyrodnieniowy. Jednak zabieg ten wykonuje się tylko u pacjentów młodych i w średnim wieku. Dzięki niemu możemy ochronić daną osobę przed koniecznością wszczepiania endoprotezy stawu kolanowego. Po operacji przez kilka tygodni trzeba korzystać z kul.

Zapalenie mięśnia sercowego

SerceZapalenie mięśnia sercowego jest wywoływane przez proces zapalny toczący się w jego warstwie mięśniowej. Przebieg tej choroby bywa różny, czasem jest bezobjawowe a czasem ostre. Te ostatnie potrafi w krótkim czasie doprowadzić do niewydolności serca i nawet śmierci. Najczęstsza przyczyną jest infekcja wirusowa lub bakteryjna. Czasem winna jest też infekcja grzybiczna lub pierwotniakowa. Najrzadziej jednak spotyka się przypadki zapalenia mięśnia sercowego wywołanego przez czynniki nieinfekcyjne np. leki. Pierwszym objawem choroby są zaburzenia rytmu serca, czyli kołatanie w klatce piersiowej, potem pojawia się szybkie meczenie, duszność, obrzęki i omdlenia. Przypomnę tylko, że jełki mieli byśmy do czynienie z zawałem to ból byłby tępy i ostry, rozlany. Przy zapaleniu jest on kujący i lokalizuje się po lewej stronie klatki piersiowej. Ważne też jest przeprowadzenie wywiadu w kierunku niedawno przebytej infekcji. Trzeba też przeprowadzić zbadanie EKG, które powinno ukazać uszkodzenie mięśnia serca. Ale badaniem najważniejszym nadal jest biopsja. Za pomocą specjalistycznych metod pobiera się kawałek wsierdzia i mięśnia serca. Leczenie odbywa się w szpitalu na oddziale intensywnego nadzoru kardiologicznego.

Jeszcze o jesiennych infekcjach

foto4Jest to ciąg dalszy tego artykułu. Kolejną często pojawiająca się infekcją o tej porze roku jest zapalenie oskrzeli. Wiele objawów tej choroby przypomina zwykłe przeziębienie, chodzi tu o ból gardła, katar i dyskomfort w krtani. Ale jest jeden charakterystyczny objaw, mianowicie duszący, napadowy kaszel. Najpierw jest on suchy potem mokry połączony z odksztuszaniem wydzieliny. Jeśli winne są wirusy to wydzielina jest przeźroczysta, jeśli bakterie to żółta lub zielonkawa. Jeśli winne są wirusy to choroba najczęściej ma łagodny przebieg i leczenie w tym przypadku domowymi sposobami ustępuje zwykle po tygodniu. Najlepiej spędzić ten czas w łóżku, dużo pić wody, herbatek ziołowych lub owocowych. Unikać też trzeba zimnego powietrz gdyż drażni ono błony śluzowe i powoduje tym samym napady kaszlu, szczególnie w fazie suchej. Dlatego warto sypialnię nawilżać albo za pomocą elektrycznego nawilżacza powietrza albo za pomocą mokrego ręcznika położonego na kaloryferze. Ważne jest by w tym czasie nie palić papierosów i by nikt w twoim otoczeniu nie palił. Wdychanie dymu zaostrza przebieg choroby i może doprowadzić do zapalenia płuc. Te z kolei charakteryzuje się uporczywym kaszlem i nagłym wzrostem temperatury, pojawia się też uczucie ciężaru w klatce piersiowej. Na początku kaszel ma postać suchą a po kilku dniach staje się wilgotny i wydzielina odksztuszana może mieć brunatną barwę. Czasem chorobie tej towarzyszy ból w klatce, najczęściej jednostronny. Oddech jest płytki a serce pracuje szybciej. Często też słychać granie w płucach. Choroba ta najczęściej rozwija się poprzez atak bakterii, rzadziej wirusów. Zapalne płuc jest groźne dla życia. Bakteryjne zapalenie leczy się za pomocą antybiotyków. Często jest jednak tak, że to wirusy zapoczątkowały infekcję a po osłabieniu organizmu utorowały drogę bakterią. W początkowej fazie choroby, tak samo przy infekcji bakteryjnej jak i wirusowej pomaga stawianie baniek. Stawia się je dość gęsto na całych plecach, omijając kręgosłup. W obniżaniu gorączki pomaga zimne okłady na czoło, kark, nadgarstki i łydki. Trzeba dużo pić by nie dopuścić do odwodnienia. Aby wydzielina z płuc łatwiej mogła się odrywać warto, co jakiś czas oklepywać plecy. Jesienią często też atakuje nas grypa. Początek na ogół jest ostry i nagły. Pojawiają się dreszcze, łamanie w kościach, ból głowy i mięśni, drapanie w gardle i wysoka gorączka zwykle powyżej 39 stopni. Grypa sama nie mija, pomóc może nam tylko lekarz. Grypę bez powikłań trzeba po prostu przeleżeć. Pomogą herbatki ziołowe, mleko z masłem i miodem oraz rosół z kury.

Problemy z kolanami cz1

Zmiany w stawach kolanowych często powstają na skutek choroby reumatoidalnej. Ale nie koniecznie, bo winne mogą też być choroby tarczycy, choroby metaboliczne a nawet zakaźne. Zakażenia błony maziowej spowodowane chlamydiami, boreliozą i innymi bakteriami najczęściej prowadzą do uszkodzenia chrząstki stawowej. Następnie prowadza do zwyrodnienia stawów. Czasem, choć w naszym kraju bardzo rzadko, może być niedobór selenu w diecie. Chorobom stawów kolanowych sprzyja także nadwaga i otyłość. Osoby z tymi przypadłościami wystarczy, że zrzucą 10kg wagi by zmniejszyć ryzyko zwyrodnień stawów kolanowych aż o 40%. Gdy zmiany zwyrodnieniowe nie są wielkie to bardzo dobre efekty można osiągnąć poprzez ćwiczenia mięśni i zabiegi fizykoterapeutyczne. Takie działania zwiększają zakres ruchu w stawie, zmniejszają stan zapalny i poprawiają ukrwienie tkanek. Wskazane jest też w takich sytuacjach przyjmowanie preparatów, które hamują proces zwyrodnieniowy. Powinny one zawierać siarczan glukozaminy i chondroityny. Musisz jednak wiedzieć, że preparaty te nie regenerują stawów a jedynie hamują postępujące zmiany. Specjalista może też zalecić suplementację, czyli terapię, która ma na celu poprawę, jakości płynu stawowego. W tym przypadku stosuje się preparaty z kwasem hialuronowym. Dzięki temu obniża się tarcie w stawie kolanowym. Odpowiedni preparat podaje się do stawu w postaci zastrzyku. Efekty tej trapi najczęściej widać w okresie między 4 a 12 tygodniem stosowania. Jeśli doszło do niewielkiego uszkodzenia chrząstki to można próbować je naprawić. W takiej sytuacji wierci się maleńkie otwory w ości, która znajduje się bezpośrednio nad uszkodzoną chrząstką. W rezultacie tego z czasem powstaje blizna, która zastępuje uszkodzona chrząstkę. Możliwe jest też przeprowadzenie przeszczepu tkanki, ma to miejsce, jeśli poprzednie metody zawodzą lub uszkodzenie chrząstki jest rozległe. Wszystko zaczyna się od pobrania fragmentu chrząstki stawowej. Następnie w specjalnych warunkach pobrana chrząstka jest rozmnażana. Gdy uzyska się w ten sposób odpowiednia ilość komórek to przenosi się je na materiał kolagenowy. Następny etap to wszczepienie tak przygotowanej chrząstki do kolana. Metoda ta jest skuteczna w ponad 90%, jednak by odbudowani się odbyło potrzeba sporo czasu. Aby chrząstka dorosła i stwardniała potrzeba około roku. To wcale nie znaczy, że chory przez ten czas musi pozostać w bezruchu, ale ruch przez ten czas pozostaje mocno ograniczony. Możliwe są też niebezpieczne uszkodzenia łękotki. Są to dwie elastyczne chrząstki znajdujące się w każdym stawie.