Problemy z kościami

kosciW artykule tym poruszymy sprawę osteoporozy, która po okresie menopauzy strasznie miesza w życiu kobiet. Ostatnie doniesienia potwierdzają, że jest to najczęściej występując choroba cywilizacyjna w naszych czasach. Objawia się ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury przestrzennej kości oraz zwiększoną podatnością na złamania. Wyraźnie widać, że z powodu złamań częściej do szpitali trafiają już kobiety po 45 roku życia. Jest to choroba przewlekła, wyniszczająca kości w naszym ciele. Zajmuje ona trzecie miejsce pod względem zgonów, zaraz po chorobach układu krążenia i nowotworach. Statystyki mówią wyraźnie, że po złamaniu biodra chory w 50% umiera w przeciągu pół roku od tego zdarzenia. W naszych kościach cały czas zachodzą zmiany. Gdy mamy 30 lat to osiągają one swoja szczytową masę. Choroba ta zaczyna się najczęściej od bólu pleców w okolicy kręgosłupa. Dlatego też jest to lekceważone i zrzucane na inne przyczyny. Potem zaczynają pojawiać się złamania kości nawet z błahych powodów. Na skutek złamań zmienia się nasza sylwetka, kobiety robią się pochylone, plecy robią się zaokrąglone i powstaje wdowi garb. Osoba z tą choroba mimo tego ze jest szczupła ma przed sobą charakterystyczny brzuszek na skutek skrzywienia kręgosłupa i przemieszczenia żeber. Leczenie trzeba zacząć jak najszybciej i tak mimo tego rzadko wraca się do pełnej formy. Ze statystyk wynika też, że mężczyźni są bardziej narażeni na powikłania z powodu osteoporozy.

Rak jelita

leczenie-rakBardzo mało osób daje się przebadać pod kontem chorób tego narządu, ponieważ Amo badanie jest dosyć nieprzyjemne. Jednak statystyki są nieubłagane, coraz częściej chorujemy na nowotwór jelita. Kiedyś by sprawdzić czy jesteśmy chorzy na tę chorobę zlecano nam przeprowadzenie badania kału na krew utajnioną. Takie badanie jest możliwe do wykonania w domu pod warunkiem posiadania odpowiednich testów, które można nabyć w aptece. Jednak w obecnych czasach badanie to jest tylko pomocnicze i nie wystarcza, dlatego trzeba przeprowadzić też inne. Jeśli na papierze toaletowym pojawiają się plamy z krwi czy śluzu lub ropy to powinniśmy się udać do lekarza. Szacuje się, że nowotwór tego narządu może się rozwijać nawet przez dwadzieścia lat nie dając żadnych wyraźnych objawów. Jeśli wykryjemy go e wstępnym stadium to zostaje on praktycznie w stu procentach wyleczony. Na rynku jest dostępny też nowoczesny test o symbolu TU M2-PK. Pozwoli nam on n wykrycie polipów o wielkości, co najmniej 1cm, gruczolaków, raka jelita grubego we wczesnym stadium. W aptece zakujemy specjalny zestaw i po dokonaniu pobrania wysyłamy próbkę kału do laboratorium. Wykrywana jest substancja, która bierze udział w powstawaniu komórek rakowych. Jedyną jego wada jest to, że jeśli wypadnie on pozytywnie to i tak trzeba wykonać kolejne badania i poddać się kolonoskopii. Możliwa jest także kolonoskopia wirtualna. Badanie polega na dożylnym podaniu pacjentowi kontrastu dzięki temu jelito można prześwietlić i wykryć ewentualne guzy. Minusem jest to, że nie da się obejrzeć błony śluzowej jelita, a o wystąpieniu choroby może świadczyć chociażby inny jej kolor. Wirtualna wersja nie daje nam też możliwości pobrania wycinka do badania laboratoryjnego. Badanie jest zalecane osobom, które są uczulone na środki znieczulające i niską krzepliwość krwi. Jednak najbardziej miarodajnym i precyzyjnym badaniem jest właśnie kolonoskopia. Dzięki temu można dokładnie obejrzeć błonę śluzową, dokładni zlokalizować polipy oraz inne zmiany, jakie mogą mieć miejsc w jelicie człowieka. Endoskop, który się wprowadza do jelita jest jednocześnie narzędziem leczniczym, bowiem za jego pomocą można pobrać podejrzane tkanki do badania laboratoryjnego. Dzięki niemu można też zatamować krwawienie czy wyciąć polipy. Przed badaniem konieczne jest całkowite przeczyszczenie jelita z treść pokarmowej. Już dzień przed badaniem trzeba pić jedynie płyny, i to wodę mineralną lub słabą herbatę, ponieważ już sam sok może na jelicie pozostawić ślady, które utrudnią badanie.

Nowe metody walki z rakiem

lekarstwaMamy 2012 rok, dlatego też postarałem się zebrać informacje na temat nowych metod walki z nowotworami. Ze statystyk, jakie są prowadzone w naszym kraju wynika jasno, że liczba nowotworów w Polsce rośnie od ponad 30 lat. Najczęstszym ze wszystkich jest nowotwór płuc, aż 21 tysięcy osób zachoruje na niego w ciągu roku. Następny to rak piersi, rak jelita grubego. Jednak od razu mówię, że nie każdy przypadek kończy się śmiercią. Coraz częściej rak staje się chorobą przewlekłą, z którą można żyć całymi latami. Można to osiągnąć dzięki nowym metodom działania. Badania obecnie skupiają się przede wszystkim na poznaniu różnic między komórką rakową a prawidłową komórką naszego organizmu. Zajmuje się tym medycyna molekularna. Próbuje się też wyjaśnić przebieg choroby nie tylko na podstawie objawów klinicznych, ale też zmian molekularnych. Coraz więcej wiemy, zatem o samym raku, poznajemy odmienność procesów metabolicznych, które zachodzą w komórkach nowotworowych i prawidłowych. Odkryto jakiś czas temu, że w komórkach nowotworowych zachodzą zmiany, które są wynikiem uszkodzenia materiału genetycznego. Pozwoliło to udowodnić ze choroba genetyczna ma związek ze zmianą wielu genów. Udowodniono też, że choroby nowotworowe nie są dziedziczne. Co najwyżej można dziedziczyć skłonność do zachorowania? Nasze ciało ma mechanizmy usuwania komórek, w których nastało wiele zmian. Jednym z takich procesów jest apoptoza. Na przykład mechanizm ten usuwa komórki, które nie są potrzebne, co ma miejsce na przykład po zwalczeniu przeziębienia, gdy usuwane są limfocyty. Tym właśnie sposobem nasze ciało usuwa dziennie około 10g niepotrzebnych już z różnych względów komórek. W usuwaniu komórek może także uczestniczyć nasz układ odpornościowy.. Dotychczas najczęściej stosowano właśnie metody, które opierały się na usuwaniu komórek raka. Można to było zrobić za pomocą chirurgii, chemioterapii i radioterapii. Pierwsza metoda polega na mechanicznym usunięciu guza. Do dziś i jeszcze pewnie dług czas będzie to najskuteczniejsza metoda leczenia w przypadkach, gdy jest on zlokalizowany w jednym miejscu. W przypadkach, gdy zmiany są w wielu miejscach lub gdy są dość rozległe to stosuje się radioterapię i chemioterapię. Celem tych działań jest uszkodzeni komórek nowotworowych, aby procesy naprawcze nie były w stanie przywrócić im możliwości podziału, czyli ponownego wzrostu i rozprzestrzeniania się.

Stopa cukrzycowa cz2

stopa-cukrzycowaOtwarte połączenia tętniczo-żylne powodują maksymalny przepływ tkankowy w spoczynku, uniemożliwiając jego zwiększenie przy wysiłku, co klinicznie daje obraz rzekomego chromania przestankowego. Uszkodzenia małych naczyń oraz zaburzenia metabolizmu białek, przy współistniejących objawach neuropatii obwodowej, mają przypuszczalnie zasadniczy wpływ na występowanie zmian kostnych w stopie cukrzycowej. Uszkodzenie układu kostnego w stopie cukrzycowej (osteopathia diabetica) stanowi wachlarz zmian, począwszy od: zaników kostnych, osteolizy paliczków stop, ubytków korowych i okołostawowych, torbieli kostnych, martwicy aseptycznej, fragmentacji i samoistnych złamań aż do okostnowego nowotworzenia kości, zwapnień w przyczepach ścięgien. Znaczna destrukcja nie wiąże się z ciężką demineralizacją kości, odwrotnie, niekiedy stwierdza się odczyn stwardnienia. Osteoartropatia typu Charcota występuje rzadko. Zmiany w układzie kostnym prowadzą do zaburzeń chodu, zmieniają punkty obciążenia (ucisku) stopy, doprowadzając w tych miejscach do owrzodzeń i zgorzeli. W obrębie każdego rodza.ju stopy cukrzycowej istotną rolę zmieniającą jej symptomatologię, przebieg i rokowanie mają wpływy infekcji. Skłonność do infekcji zależy od stopnia kontroli cukrzycy. W cukrzycy źle kontrolowanej powstaje upośledzenie odporności nieswoistej i immunol’ogicznej. Szczególnie podatne na infekcje są tkanki niedokrwione, z obniżonym wewnątrztkankowym ciśnieniem tlenu. W posiewach zakażonych owrzodzeń stopy uzyskuje się wzrost bakterii tlenowych G(+): gronkowców, paciorkowców, enterokoków oraz G(-): pałeczki odmieńca, pałeczki okrężnicy. Często spotyka się beztlenowce. Prawie zawsze występuje grzybica paznokci, często również bolesne wrastanie paznokci do otaczającej skóry. Udział wyżej przedstawionych zmian w poszczególnych przypadkach stopy cukrzycowej może być zasadniczo różny. W zależności od dominujących objawów, a głównie takich jak niedokrwienie tętnicze i neuropatia obwodowa, możemy wyodrębnić 3 postacie stopy cukrzycowej. 1. Dominują ciężkie objawy niedokrwienia tgtniczego z bardzo silnymi bólami spoczynkowymi, zwykle w wysokich typach niedrożności tętniczej. Zgorzel w tych przypadkach może być niewielka i sucha. W tej postaci stopy cukrzycowej jest najgorsze rokowanie. Amputacje są 4-krotnie częstsze niż w miażdżycy zarostowej bez cukrzycy. 2. Niedokrwienie tętnicze jest uwarunkowane obwodową niewydolnością tętniczą oraz występują objawy neuropatii. Niedrożność dotyczy zwykle tętnic poniżej rozwidlenia tętnicy podkolanowej. Z uwagi na współistnienie neuropatii obwodowej z ubytkami czucia brak jest doznań bólowych, mimo występowania w tej postaci stopy cukrzycowej rozległej zainfekowanej zgorzeli.</p> <p>3. Postać, w której występują tylko objawy neuropatii obwodowej bez objawów niedokrwienia tętniczego. Oczywiście nie można wykluczyć stadium czynnościowego angiopatii cukrzycowej. W tej postaci dominują objawy ropowicy, zainfekowanej zgorzeli bez towarzyszących bólów. Rokowanie przy odpowiednio cierpliwym postępowaniu zachowawczym jest dobre. Zasady leczenia<br />l. W każdym przypadku konieczne jest uregulowanie gospodarki węglowodanowej, tłuszczwej i mineralnej. Insulinoterapia z zastosowaniem insulin oczyszczonych (najlepiej ludzkich). 2. Jeżeli dominują objawy niedokrwienia tętniczego – wdrożenie do leczenia leków naczynioaktywnych, tj.: Sadamina (Complamin), Pentoxifillina (Trental, Agapurin), Dusodril, Adavin, Cinnarizina, Prostavasin (Prostaglandyna E1). Jeżeli leczenie zachowawcze nie przynosi efektu, należy rozpatrzyć możliwości leczenia chirurgicznego. Największe szanse powodzenia mają krótkie odcinkowe zwężenia w obrębie tętnicy powierzchownej z dobrym odpływem obwodowym. Można wówczas wykonać przezskórną angioplastykę tętnic i/lub lokalną trombolizę. 3) W związku ze stwierdzanymi u chorych na cukrzycę głębokimi zaburzeniami w układzie krzepnięcia, fibrynolizy i zaburzeniami reologicznymi krwi (zespół nadlepkości) chętnie podajemy: leki zmniejszające czynność krwinek płytkowych, obniżające aktywność procesów osoczowego krzepnięcia oraz aktywujące proces fibrynoliny: Heparyna, salicylany, Ibustrin. 4. Antybiotyki, w większości przypadków o szerokim spektrum działania i.v. lub i.a. 5. Leczenie miejscowe zmian zgorzelinowych: wielkość i głębokość zmian zgorzelinowych decyduje o postępowaniu terapeutycznym: a) powierzchowne owrzodzenie – przemywanie wodą utlenioną i ochrona sterylną gazą, b) owrzodzenie zajmujące tkankę podskórną – mechaniczne oczyszczanie z tkanek nekrotycznych, przemywanie wodą utlenioną, osuszanie i przykładanie preparatów enzymatycznych w postaci: – fibrolanu,<br />- varidase (streptokinaza i urokinaza), – lizozymu (muramidaza), c) widoczne ścięgna lub kości – te same zasady j.w. Rozpatrzyć należy możliwość pokrycia ubytku, jeśli to możliwe nie dopuszczać do wysuszenia ścięgna lub kości. Przy infekcji – nacięcie lub drenaż, przemywanie wodą utlenioną, chloraminą lub rivanolem. Po oczyszczeniu ubytki przemywać płynem Ringera. Głębokie owrz9dzenia nawet po wygojeniu – w ciągu roku w 40% kończą się amputacją, niewygojone w 80%. Oszczędzająca amputacja jest korzystniejsza, nawet powtarzana, od jednej dużej. Po wysokiej amputacji chory żyje 1-2 lata.

Japoński miłorzęb i jego prastara moc

medycyna01Japoński miłorzęb (ginkgo biloba) pochodzi z Chin. Miłorzęb to relikt zamierzchłej przeszłości, który przetrwał prawie 200 mln lat. Jest to niewiarygodne ale było to możliwe, ponieważ to ogromne drzewo wytworzyło skuteczne mechanizmy obronne. Nie straszne mu promieniowane, także jonizujące, radzi sobie również z wieloma drobnoustrojami przenoszonymi np. przez owady i ptaki, a także jest odporny na skażenia przemysłowe. Tą swoją magiczną siłę zawdzięcza bogactwu silnych substancji bioaktywnych, których zwiera ponad 60 – są to m.in. terpeny, hydroksykwasy, flawonoidy i biflawony, steroidy. W chińskiej medycynie miłorzęb jest wykorzystywany od wieków, ale jakiś czas temu docenili je także producenci leków i kosmetyków na całym świcie. Wyciągi z miłorzębu są wykorzystywane do produkcji preparatów zarówno do stosowania wewnętrznego jak i zewnętrznego. Pomaga w walce z cellulitem, dlatego warto szukać i używać balsamów zawierających wyciąg z miłorzębu. Dodatkowo poprawia stan naczyń krwionośnych oraz odżywienie tkanek i, co bardzo istotne i cenne, stymuluje proces rozkładania tłuszczu. Ekstrakty z miłorzębu pomagają w zaburzeniach erekcji. Ma on wielką przewagę nad preparatami typu viagra, które działają tylko doraźnie. Pamiętajmy o tym, że erekcja jest również reakcją psychologiczną, nerwową i naczyniową. U panów pobudzenie seksualne, odbierane przez mózg, powoduje uwolnienie tlenku azotu do komórek penisa – jego mięśnie gładkie rozluźniają się, napływa krew i następuje erekcja. Regularne stosowanie wyciągu z miłorzębu zwiększa dostępność tlenku azotu i pozwala rozluźnić naczynia mięśni gładkich, co zwiększa szansę na spontaniczne zbliżenia z partnerką. Preparat zawierający ekstrakt z tej magicznej rośliny jest szczególnie efektywny w przypadku zaburzeń erekcji wynikających ze stosowania antydepresantów. Miłorzęb jest bardzo pożądanym składnikiem kosmetyków przeznaczonych do pielęgnacji cery naczynkowej i skóry wokół oczu – rozjaśnia cienie pod oczami. Ponieważ zawarte w ekstrakcie z miłorzębu flawonoidy mają korzystny wpływ na mikrokrążenie skórne i wzmacniają ścianki naczynek. A ponad to chronią kwas hialuronowy i hamują uwalnianie hiastyminy. Dlatego pomagają nie tylko likwidować cienie pod oczami, ale także obrzęki. Regularne stosowanie preparatów z ginkgo biloba jest pomocne w okresie menopauzy – łagodzi zmienność nastrojów, osłabienie pamięci, zaburzenia równowagi i zawroty głowy. Flawonoidy i terpeny, które zawiera miłorzęb są niezastąpione w walce ze starzeniem się skóry. Falwonoidy to wyjątkowo silne antyoksydanty, chronią również przed szkodliwym działaniem promieni UV. Terpeny natomiast hamują działanie czynnika aktywującego reakcje alergiczne oraz uwalniającego wolne rodniki. Dlatego warto wybierać kosmetyki z miłorzębem, które mogą pomóc w walce ze zmarszczkami. Zażywanie preparatów z miłorzębem zapobiega udarom mózgu. Dlatego często lekarze proponują zapobiegawczo zażywanie takich preparatów szczególnie osobom narażonym. Zmniejsza ono napięcie obwodowych nań krwionośnych, zwiększając ich przepustowość, i hamują agregacje płytek krwi. Ponad to wyciąg z miłorzębu spowalnia procesy starzenia się organizmu. Dlatego warto dla tych wszystkich dobroci stosować, kosmetyki, oraz preparaty z ginkgo biloba.

Witaminy i ich nadmiar

wittMówi się, że witaminy to samo zdrowie, ale trzeba uważać by nie przesadzić z ich zażywaniem w postaci suplementów, ponieważ zamiast pomóc mogą zaszkodzić. Dlatego nie należy przesadzać z łykaniem witamin. Wiadomo także, że całkowity czy częściowy niedobór witamin również niekorzystnie wpływa na nasz organizm, a co więcej może być przyczyną pewnych schorzeń. Hiperwitaminoza to zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem witamin w organizmie, dotyczy on przede wszystkim witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: A, D, E i K. Hiperwitaminoza niepowodowana sztucznymi suplementami diety może wystąpić u osób, które mają monotonną dietę, i jedzą te same produkty przez dłuższy czas. Pozostałe przypadki hiperwitaminozy to zażywanie jednocześnie kilku suplementów diety bez konsultacji z lekarzem. Przedawkowanie niektórych witamin syntetycznych nie stanowi zagrożenia, ponieważ niektóre z nich cechuje niska toksyczność. Jednakże nie zmienia to faktu, że trzeba zachować zdrowy rozsądek i umiar w przyjmowaniu preparatów witaminowych.

Półpasiec

polpasiecPółpasiec to swędząca, bolesna wysypka za którą odpowiedzialny jest wirus varicella zoster(VZV). W czasie pierwszego zetknięcia z tym wirusem dochodzi do rozwoju ospy wietrznej, którą zazwyczaj przechodzimy w dzieciństwie. Jednak po wyleczeniu ospy wietrznej wirus VZV ciągle pozostaje w naszym organizmie. Umiejscawia się w zwojach nerwów międzykręgowych i czaszkowych, gdzie utajony może siedzieć latami, a nawet do końca życia. Bywa jednak tak że wirus budzi się w momencie sprzyjającym dla niego. Momentem tym może być obniżona odporność , osłabienie, zmiana klimatu, przewlekła choroba, przyjmowanie leków immunosupresyjnych. Wtedy wirus może powrócić, tylko tym razem zamiast ospy wietrznej objawia się półpaścem. Nie jesteśmy w stanie usunąć wirusa VZV, który ukrył się w naszych zwojach nerwowych. Jedyne co możemy zrobić to łagodzić objawy i przebieg ospy wietrznej i półpaśca lekami przeciwwirusowymi. By leki były skuteczne należy je podać w ciągu 72 godzin od wystąpienia objawów tych chorób. To jest jedyny warunek, żeby leki spełniły swoje zadanie, czyli zahamują namnażanie się wirusa. Żeby uchronić się przed wirusem VZV należy się zaszczepi. Obecnie taką szczepionek podaje się także niemowlętom. Z takiej szczepionki powinni skorzystać również osoby, które nigdy nie chorowały na ospę wietrzną czy półpaśca. Im człowiek starszy tym gorzej się przechodzi te choroby. Osoby, które nie zetknęły się z wirusem VZV to i tak rozwija się w nich ospa wietrzna, i niezależnie od tego czy miały kontakt z chorymi na ospę wietrzną czy półpaśca. Samym półpaśce nie można się zarazić.

Serce u kobiet

zdr-kobietCzy wiesz, że serce u kobiety jest nieco inne niż u mężczyzny? Dzięki temu kobiety inaczej reagują na stres, wysiłek i mają inne dolegliwości układu krążenia. Zaczynimy od tego, że serce u kobiety jest położone nieco wyżej i waży mniej jak męskie. Do tego są drobne różnice w budowie serca i w całym układzie krwionośnym. Zauważono też ze do okresu menopauzy kobiety chorują rzadziej, ponieważ są one chronione przez estrogeny. Hormony te pozytywnie oddziaływają na serce i ścianki naczyń krwionośnych. No i właśnie wszystko jest dobrze do tego momentu, gdy nadchodzi menopauza stan serca i naczyń krwionośnych może ulec drastycznemu pogorszeniu. W tym wieku i później kobiety częściej chorują niż mężczyźni, a same przebiegi chorób serca i krążenia są cięższe. Po pierwsze kobiety w tym wieku często zapadają na chorobę wieńcową, szacuje się, że chorób ta jest przyczyną, co drugiego zgonu starszej kobiety w naszym kraju. Głównymi przyczynami takiego zachowania są: praca w stresie, papierosy i alkohol. Dodatkowo, gdy kobieta przekroczy 40 lat to rzadziej robi sobie badanie EKG i mierzy ciśnienie. Gdy pojawiają się pierwsze bóle w klatce piersiowej to zostają one uznane za nerwowe lub pochodzenia kręgosłupowego. Kolejną chorobą dotykającą panie w tym wieku jest dusznica bolesna. Charakteryzuje się bólem w klatce piersiowej, który pojawia się w nocy, czasem też podczas odpoczynku lub pod wpływem silnych emocji, nawet tych pozytywnych. No i zmora polaków, czyli zawał serca. Jeśli przytrafi się on kobiecie przed 50 rokiem życia to najczęściej jest on bardziej rozległy niż u mężczyzny. Każdego roku kilkanaście tysięcy kobiet ginie z jego powodu, no najgorsze ma to miejsce w ciągu godziny od jego wystąpienia. I tu też winne są estrogeny. Estrogeny z jednej strony sprawiają, że naczynia są bardziej elastyczne i potrafią się rozszerzyć nawet, gdy jest w nich blaszka miażdżycowa. Ale to samo sprawia, że późno w sercu kobiety powstaje krążenie boczne. Chodzi o dodatkowe naczynia, którymi może być dostarczona krew tam gdzie nie jest to możliwe z powodu miażdżycy. Dobrze dobrane cieczenia potrafią obniżyć ryzyko śmierci po zawale o około 25%. Ostatnia chorobą kobiet związaną z sercem jest nadciśnienie tętnicze, które jest przez nie bardzo często lekceważone. Prowadzi to do tego, że dwukrotnie częściej zapadają one na chorobę wieńcową niż mężczyźni. A aż pięciokrotnie zwiększa się wtedy ryzyko wystąpienia udaru, co najgorsze nadciśnienie nie boli a niszczy nasz układ krążenia od środka.

Stopa cukrzycowa cz1

stopa-cukrzycowaStopa cukrzycowa jest wynikiem współdziałania różnorodnych zmian patologicznych, dotyczących szczególnie układu naczyniowego, nerwów obwodowych oraz kości. W określeniu tym są zawarte różne zmiany patologiczne i odchylenia stóp chorych na cukrzycę, począwszy od zmian skórnych typu zaczerwienienia podeszwowego a skończywszy na zgorzeli cukrzycowej, będącej najbardziej zaawansowaną formą zmian. Według statystyk amerykańskich chorzy na cukrzycę mają 50-krotnie większe ryzyko rozwoju zgorzeli aniżeli chorzy bez zaburzeń gospodarki węglowodanowej, co 10 chory jest zagrożony amputacją, a globalnie 70% wszystkich amputacji stanowią chorzy na cukrzycę. Zespół stopy cukrzycowej jest polietiologiczny, wiodącą rolę w jego powstaniu i rozwoju mają: – zmiany naczyńiowe, – zaburzone unerwienie stopy, – wtórne infekcje a także bezpośrednie wpływy metaboliczne cukrzycy, jak zmienność stanu uwodnienia tkanek czy glikozylacja kolagenu. Zmiany naczyniowe w stopie cukrzycowej obejmują: a) zmiany włośniczek i małych tętniczek o średnicy poniżej 100 mikrometrów (microangiopathia diabetica), b) zmiany większych tętniczek i tętnic (macroangiopathia diabetica), c) zmiany żył (venopathia diabetica). Mikroangiopatia cukrzycowa Jest to swoisty dla cukrzycy proces patologiczny, toczący się w obrębie układu naczyń włosowatych oraz najdrobniejszych tętniczek i żył. Podstawową zmianą morfologiczną w mikroangiopatii cukrzycowej jest zgrubienie błony podstawowej włośniczek. Mikroangiopatia cukrzycowa dotyczyć może wszystkich tkanek (retinopathia; nephropathia). Szczególne znaczenie w stopie cukrzycowej ma mikroangiopatia skóry, dając zmiany zanikowe z powstaniem zgorzeli plamkowatej. Makroangiopatia cukrzycowa Odpowiedzialna za objawy stopy cukrzycowej charakteryzuje się współistnieniem zmian w vasa vasorum, typowych dla mikroangiopatii cukrzycowej. Ściana tętnicy w makroangiopatii cukrzycowej jest uszkadzana równocześnie z dwóch stron. Błona wewnętrzna i środkowa jest uszkadzana w procesie miażdżycowym, natomiast błona zewnętrzna poprzez zmiany w vasa vasorum. Stąd znacznie większa dynamika procesu niedokrwiennego, mniejsze są możliwości krążenia obocznego. Szczególnie charakterystyczne są zwężenia lub niedrożność tętnic piszczelowych i strzałkowych, a także tętnicy głębokiej uda. Również u chorych na cukrzycę z towarzyszącą polineuropatią występuje miażdżyca typu Monckeberga, polegająca na zwyrodnieniowym uwapnieniu błony środkowej tętnic, w następsfwie zaniku mięśni gładkich tętnic i rozplemu włókien kolagenowych. Wenopatia cukrzycowa Polega ona na obniżeniu napięcia ściany żył, wzrostu ciśnienia żylnego, rozszerzeniu żył, zwłaszcza w odcinku przylegającym do włośniczek. Nie stwierdzono odrębności w budowie anatomicznej żył i opisywane zmiany są przypisywane zaburzeniom czynnościowym, tym niemniej wpływają one w sposób istotny na mikrokrążenie a w szczególności na wymianę pomiędzy naczyniami włosowatymi a otaczającym je środowiskiem. Niedokrwienną stopę cukrzycową znamionują: – prawidłowe lub nawet wzmożone odczuwanie bólu, – oziębienie kończyny, – odchylenia w badaniu tętna (brak tętna, szmery naczyniowe), – zaniki mięśniowe i inne zmiany troficzne. Niedokrwienie powoduje podatność na niewielkie urazy oraz wtórną infekcję. Przyczyniają się one do zaskakująco dużej destrukcji tkanek stopy, w postaci ognisk zgorzeli suchej lub wilgotnej. Wynikające z niedokrwienia zagrożenie życia stopy jest zawsze duże, także bez działania zewnętrznych czynników. Na podstawie wywiadu u tych chorych można stwierdzić chromanie przestankowe, które po kilku latach przechodzi w ciężkie niedokrwienie, wywołujące bóle spoczynkowe. Etiologia zmian w obwodowym układzie nerwowym – neuropathia diabetica również nie jest wyjaśniona. Istnieją dwie zasadnicze teorie usiłujące wytłumaczyć jej patomechanizm – metaboliczna i naczyniowa. Neuropatia obwodowa w stopie cukrzycowej może być: ruchowa, czuciowa i wegetatywna. Neuropatia ruchowa daje głównie zaniki mięśniowe, zaburzenia chodu ze zmianą głównych punktów ucisku na stopę. Neuropatia czuciowa – zaburzenia czucia skórnego typu „rękawiczki” i „skarpetki”. Zaburzenia czucia dają różnego rodzaju parestezje (pieczenie, palenie, drętwienie, uczucie zimna), dystezje (przykre nienormalne odczuwanie zwykłych bodźców dotykowych) oraz hiperalgezje (zwiększona wrażliwość na bodźce bólowe). W bardziej zaawansowanych okresach występują ubytki czucia: wibracji, bólu, temperatury, dotyku. W wyniku tego chory może nie odczuwać działania szkodliwego czynnika. Neuropatia układu wegetatywnego jest odpowiedzialna za zaburzenia, potliwości – sucha, pękająca skóra. Obwodowy brak pocenia jest zwykle niezauważalny, dolegliwości polegają natomiast na wyrównawczym poceniu się tułowia oraz nietolerancji wysokiej temperatury. Ponadto zniesienie regulacji autonomicznej mikrokrążenia prowadzi do: długotrwałego rozszerzenia naczyń mikrokrążenia, otwarcia przetok tętniczo-żylnych, nadmiernego wypełnienia krwią naczyń żylnych powierzchownych, z całkowitym lub częściowym ominięciem naczyń włosowatych (zespół podkradania włośniczkowego).

Znowu boli

32423Ból może być sygnałem urazu albo też rozwijającej się choroby, tak czy inaczej jest to sygnał, że dzieje się coś nie tak. Ból to najlepsze ostrzeżenie przed zagrożeniami. Jeśli znajdziemy się zbyt blisko gorąca to możemy się oparzyć, czujemy ból, który nam mówi żeby nie dotykać, bo uszkodzimy sobie skórę. W naszym ciele wytwarzana jest endorfina – silny środek przeciwbólowy. To właśnie dzięki tej substancji osoby w szoku mogą nie odczuwać bólu. Jeśli odczuwamy ból, który sygnalizuje uszkodzenie tkanek takie jak złamania czy stłuczenia to jest on nazywany ostrym. Podobnie, jeśli ma on związek z początkiem choroby. Stan taki zmusza do szukania przyczyny i udzielenia pomoc ze strony specjalisty. Przykładem jest bolący ząb i dentysta. Jeśli ból trwa dłużej jak pół roku to mówimy o tym, iż ma on stan przewlekły. Nie musimy go odczuwać cały czas, wystarczy, że będzie pojawiał się, co jakiś czas i trwał kilka godzin czy dni. Pamiętajmy, że ból przewlekły uznawany jest, jako choroba.. Ból trzeba leczyć i to nie później niż w okresie większym jak trzy miesiące od momentu, gdy się pojawił. Dzięki temu mamy duże szanse na zwalczenie bólu. Gdy trwa on już rok to szanse drastycznie maleją. W naszym kraju możemy uzyskać pomoc m.in. w poradni bólu. Do takiej poradni kieruje lekarz pierwszego kontaktu lub specjalista. Pomocne w walce z bólem będą leki dostępne w aptece. Środki takie są dostępne nawet w sklepie czy też na stacji benzynowej. Z takich leków trzeba korzystać ostrożnie. Leki takie działają na całe nasze ciało. Jeśli boli nasz głowa to zażywamy lek, który działał na nasze całe ciało a nie tylko na głowę. Należy też uważnie czytać ulotki. Bardzo ważne jest dawkowanie, nie wolno eksperymentować. Nie wolno też łączyć ze sobą różnych leków o ile nie mamy pewności, że to jest bezpieczne. Często też leki przeciwbólowe mają te same składniki mimo różnej nazwy. Dla przykładu paracetamol jest w kilku środkach przeciwbólowych a każdy nich ma różną nazwę. Mamy też dostęp, nie zawsze darmowy d, do innych metod lecenia. Ból można pokonać za pomocą zimna lub ciepła. Pierwsza metoda sprawdzi się przy bólach reumatycznych, mięśniowych, kręgosłupa i nerwobólach. Metodę drugą stosuje się przy bólach reumatycznych i zwyrodnieniowych. Często też stosuje się metodę nazywaną blokadą. Polega to na wstrzyknięciu w określone miejsce środków przeciwbólowych lub innych. W leczeniu bólu pomogą też nam ultradźwięki. Najskuteczniejsza ta metoda jest wobec bólów zapalnych mięśni, ścięgien i stawów. Natomiast laser możemy zastosować przy naczyniowych i napięciowych bólach głowy i przy bólach reumatycznych.